İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Türkçe kökenli · Sayfa 8 / 44

Türkçe kız isimleri ve anlamları

Türkçe kökenli 2.200 kız ismi ve anlamları. Sayfası açık olanlar önce gelir, sonra en çok kullanılandan başlayarak. Birden çok kökenli isimler (ör. Türkçe ve Farsça) her iki listede de yer alır.

351–400. isimler

Sayfa 8 / 44 · 50 isim

IlgımIl·gım
Serap veya ufuk çizgisi.Il·gımTürkçe2 hece
ÖgeÖ·ge
Akıllı, yaşlı veya saygın kişi.Ö·geTürkçe2 hece
ÖzenayÖ·ze·nay
Özenli davranan kişi.Ö·ze·nayTürkçe3 hece
ÜzerÜ·zer
Üst, kaymak, faiz veya üzücü.Ü·zerTürkçe2 hece
VarlıkVar·lık
Mal mülk, hayat veya var olan her şey.Var·lıkTürkçe2 hece
ÖncüÖn·cü
Rehber, önder.Ön·cüTürkçe2 hece
ÖzgülayÖz·gü·lay
Özü gül gibi güzel.Öz·gü·layTürkçe ve Farsça3 hece
ÖzünÖ·zün
Hak edilmiş ün veya şan.Ö·zünTürkçe2 hece
UçanU·çan
Uçan veya iki yelkenli gemi.U·çanTürkçe2 hece
ÜresinÜ·re·sin
Soyu çoğalsın dileği.Ü·re·sinTürkçe3 hece
ÇevikÇe·vik
Hareketli, kıvrak kimse.Çe·vikTürkçe2 hece
IşınayI·şı·nay
Ay gibi parlak yüzlü.I·şı·nayTürkçe3 hece
OğulO·ğul
Erkek çocuk, yavru veya arı sürüsü.O·ğulTürkçe2 hece
OyalO·yal
Düşüncesine başvur anlamında ad.O·yalTürkçe2 hece
UğurayU·ğu·ray
Uğurlu ve güzel.U·ğu·rayTürkçe3 hece
UrukU·ruk
Tohum veya nesil.U·rukTürkçe2 hece
UyarU·yar
Uygun veya uysal kimse.U·yarTürkçe2 hece
ÜcelÜ·cel
Üç el.Ü·celTürkçe2 hece
ÇilhanÇil·han
Yüzü çilli hükümdar.Çil·hanTürkçe2 hece
ÇulpanÇul·pan
Çoban Yıldızı, Zühre veya Venüs.Çul·panTürkçe2 hece
OytunOy·tun
Kutsal, güzel yer veya ova.Oy·tunTürkçe2 hece
UlucanU·lu·can
Erdemli ve saygın kişi.U·lu·canTürkçe ve Farsça3 hece
ÜğeÜ·ğe
Tanınmış, ünlü.Ü·ğeTürkçe2 hece
ÇakırcaÇa·kır·ca
Çakıra benzeyen.Ça·kır·caTürkçe3 hece
ÇavlanÇav·lan
Büyük çağlayan.Çav·lanTürkçe2 hece
ÇeriÇe·ri
Asker veya savaş.Çe·riTürkçe2 hece
ÇığılÇı·ğıl
Taş yığını, kalabalık veya saman.Çı·ğılTürkçe2 hece
IşılarI·şı·lar
Parlayan veya neşeli.I·şı·larTürkçe3 hece
OflazOf·laz
İyi, gürbüz ve becerikli.Of·lazTürkçe2 hece
UçayU·çay
Yılın son ayı.U·çayTürkçe2 hece
UğurtanU·ğur·tan
Tan vakti gibi uğurlu.U·ğur·tanTürkçe3 hece
UlunayU·lu·nay
Saygın ve erdemli kişi.U·lu·nayTürkçe3 hece
UmaU·ma
Hediye veya misafir.U·maTürkçe2 hece
UmarU·mar
Çözüm yolu, çare.U·marTürkçe2 hece
UyeU·ye
Topluluk üyesi.U·yeTürkçe2 hece
ÇağınÇa·ğın
Yıldırım, şimşek.Ça·ğınTürkçe2 hece
ÇaylakÇay·lak
Irmak geçidi, sözünde durmayan veya avcı kuş.Çay·lakTürkçe2 hece
ÇaylanÇay·lan
Akarsu geçidi, kumsal veya çakıllı yer.Çay·lanTürkçe2 hece
IşıtanI·şı·tan
Aydınlık veren, ışık saçan.I·şı·tanTürkçe3 hece
OldaçOl·daç
Gelişmeye elverişli, şişman.Ol·daçTürkçe2 hece
OluşO·luş
Meydana gelme, var olma.O·luşTürkçe2 hece
OnarO·nar
Mutlu olan veya iyileşen.O·narTürkçe2 hece
OnguOn·gu
Mutluluk ve gelişmişlik.On·guTürkçe2 hece
OruşO·ruş
Talih ve saadet.O·ruşTürkçe2 hece
OskayOs·kay
Mutlu ve neşeli.Os·kayTürkçe2 hece
OzanayO·za·nay
Şakacı ve şiir söyleyen.O·za·nayTürkçe3 hece
UçeU·çe
Yüksek veya arka.U·çeTürkçe2 hece
UçmakUç·mak
Cennet veya uçurum.Uç·makTürkçe2 hece
UğursalU·ğur·sal
Uğur getiren anlamında ad.U·ğur·salTürkçe3 hece
UğursayU·ğur·say
Uğur kabul et.U·ğur·sayTürkçe3 hece