İçeriğe geç
Listem0Listem, 0 isim

Ş harfi · Sayfa 1 / 58

Ş ile başlayan kız isimleri ve anlamları

Ş harfiyle başlayan 2.855 kız ismi. Anlamı ve kökeni eklenenler önce, ardından en çok kullanılandan başlayarak bütün isimler; ayrıntılar için isme dokun.

1–50. isimler

Sayfa 1 / 58 · 50 isim

ŞerifeŞe·ri·fe
Şerefli, kutsal veya soylu.Şe·ri·feArapça3 hece
ŞükranŞük·ran
Minnettarlık ve iyilik bilme.Şük·ranArapça2 hece
ŞadiyeŞa·di·ye
Sevinç veya şarkı söyleyen kadın.Şa·di·yeFarsça ve Arapça3 hece
ŞükriyeŞük·ri·ye
İyilik bilen.Şük·ri·yeArapça3 hece
ŞengülŞen·gül
Güler yüzlü ve hoşsohbet kişi.Şen·gülTürkçe ve Farsça2 hece
ŞefikaŞe·fi·ka
Merhametli ve esirgeyici.Şe·fi·kaArapça3 hece
ŞaziyeŞa·zi·ye
Sevinç veya şarkı söyleyen kadın.Şa·zi·yeFarsça3 hece
ŞehriŞeh·ri
Şehirli.Şeh·ri2 hece
ŞemsiŞem·si
Güneşe ait, güneşle ilgili.Şem·siArapça2 hece
ŞenayŞe·nay
Neşeli ve canlı kimse.Şe·nayTürkçe2 hece
ŞehribanŞeh·ri·ban
Şehrin ileri geleni.Şeh·ri·banFarsça3 hece
ŞirinŞi·rin
Tatlı ve sevimli.Şi·rinFarsça2 hece
ŞakireŞa·ki·re
Şükreden, memnun olan kimse.Şa·ki·reArapça3 hece
ŞöhretŞöh·ret
Tanınmışlık, ün.Şöh·retArapça2 hece
ŞehriyeŞeh·ri·ye
Kentli veya nazik.Şeh·ri·yeFarsça3 hece
ŞuleŞu·le
Ateş alevi.Şu·leArapça2 hece
ŞemseŞem·se
Güneş biçimli süsleme.Şem·se2 hece
ŞerminŞer·min
Utangaç, mahcup.Şer·minFarsça2 hece
ŞennurŞen·nur
Mutlu ve neşeli kimse.Şen·nurFarsça ve Arapça2 hece
ŞeymaŞey·ma
Değerli veya benli.Şey·maArapça2 hece
ŞenelŞe·nel
Mutlu ve şen olma temennisi.Şe·nelTürkçe2 hece
ŞekerŞe·ker
Bitkisel özlerden elde edilen tatlı madde.Şe·kerFarsça2 hece
ŞevkiyeŞev·ki·ye
Neşeli ve istekli.Şev·ki·yeArapça3 hece
ŞadumanŞa·du·man
Neşeli ve sevinçli.Şa·du·manFarsça3 hece
ŞeydaŞey·da
Aşk yüzünden aklını yitiren.Şey·daFarsça2 hece
ŞerifŞe·rif
Kutsal, soylu veya Hz. Hasan soyundan gelen.Şe·rifArapça2 hece
ŞekernazŞe·ker·naz
Nazlı güzel.Şe·ker·nazFarsça3 hece
ŞazimetŞa·zi·met
Eşsiz ve farklı.Şa·zi·met3 hece
ŞehnazŞeh·naz
Nazlı veya eski bir makam.Şeh·nazFarsça2 hece
ŞehrinazŞeh·ri·naz
Eski bir Türk makamı.Şeh·ri·nazFarsça3 hece
ŞemsiyeŞem·si·ye
Güneşe özgü güneşlik.Şem·si·yeArapça3 hece
ŞayesteŞa·yes·te
Uygun, yakışan.Şa·yes·teFarsça3 hece
ŞebnemŞeb·nem
Bitkilerde toplanan çiy.Şeb·nemFarsça2 hece
ŞeküreŞe·kü·re
Çok şükreden.Şe·kü·reArapça3 hece
ŞahzadeŞah·za·de
Hükümdar çocuğu.Şah·za·deFarsça3 hece
ŞahhanımŞah·ha·nım
En güzel kadın.Şah·ha·nımFarsça ve Türkçe3 hece
ŞafakŞa·fak
Güneş doğmadan önceki aydınlık.Şa·fakArapça2 hece
ŞahnazŞah·naz
Çok nazlı.Şah·nazFarsça2 hece
ŞerefnazŞe·ref·naz
Ulu ve nazlı kimse.Şe·ref·nazArapça ve Farsça3 hece
ŞadımanŞa·dı·man
Neşeli ve sevinçli.Şa·dı·manFarsça3 hece
ŞifaŞi·fa
İyileşme, kurtuluş.Şi·faArapça2 hece
ŞehimeŞe·hi·me
Zeki ve kurnaz.Şe·hi·meArapça3 hece
ŞadanŞa·dan
Mutlu ve memnun.Şa·danFarsça2 hece
ŞekibeŞe·ki·be
Sabırlı ve dayanıklı.Şe·ki·beArapça3 hece
ŞühedaŞü·he·da
Şehitler.Şü·he·da3 hece
ŞerbetŞer·bet
Tatlı içecek.Şer·betArapça2 hece
ŞirvanŞir·van
Aslan barınağı.Şir·vanFarsça2 hece
ŞenerŞe·ner
Neşeli ve mutlu kişi.Şe·nerTürkçe2 hece
ŞenizŞe·niz
Mutlu ve sevinçli kimse.Şe·nizTürkçe2 hece
ŞilanŞi·lan
Yaban gülü.Şi·lanTürkçe ve Kürtçe2 hece